Langdurige zorg en ondersteuning

Een stelsel voor maatschappelijke ondersteuning en langdurige zorg dat ieder mens in staat stelt om zijn leven zo lang mogelijk zelf in te vullen en – wanneer dit nodig is – thuis of in een instelling kwalitatief goede ondersteuning en zorg biedt. Ondersteuning en zorg worden geboden aansluitend op informele vormen van hulp, waarbij de complexiteit van de zorgvraag en de weerbaarheid van de burger centraal staan bij het bieden van passende zorg. Er wordt gestreefd naar welbevinden en een afname van de afhankelijkheid van ondersteuning en zorg, tegen maatschappelijk aanvaardbare kosten.

De minister is verantwoordelijk voor een effectief en efficiënt werkend systeem van langdurige zorg en maatschappelijke ondersteuning in Nederland. Gemeenten dragen zorg voor de ondersteuning via de Wmo 2015, en voor mensen met een blijvende behoefte aan permanent toezicht is zorg vanuit de Wlz beschikbaar via zorgkantoren. De minister stimuleert vernieuwing en kennisdeling, financiert de Wmo 2015 en de Wlz en partijen binnen het stelsel, en regisseert de wettelijke kaders en monitort en evalueert de werking van beide wetten.

Met de aanpak Doe onbeperkt mee wordt in 2025 de meerjarige werkagenda voor het VN-verdrag handicap afgerond en wordt een besluit genomen over de uitvoering. Binnen het programma Eén tegen eenzaamheid wordt verder gewerkt aan drie actielijnen: meer bewustwording, meer maatschappelijk initiatief en een lokale aanpak in alle gemeenten. Voor een toekomstbestendige Wmo wordt het houdbaarheidsonderzoek Wmo 2015 eind 2025 afgerond en wordt wetgeving voorbereid om de positie van Wmo-toezichthouders te versterken. Met het Nationaal Actieplan Dakloosheid: Eerst een Thuis wordt de transformatie van opvang naar preventie en Wonen Eerst voortgezet, waarbij vanaf 2024 € 55 miljoen structureel is toegevoegd aan het gemeentefonds. In 2025 wordt bezien hoe € 600 miljoen vanaf 2027 kan worden ingezet voor betere ouderenzorg en wordt een wijzigingswet voor de Wet zorg en dwang voorbereid.