Algoritme Eigenrisicodragerschap WGA
Het algoritme bestaat uit selectieregels die inhoudsdeskundigen hebben opgesteld op basis van wet- en regelgeving en expertise, namelijk de bestandsvergelijking. Het algoritme is niet zelflerend. Dat betekent dat het zich niet ontwikkelt tijdens het gebruik ervan.
Algemene wet inzake rijksbelastingen: Algemene wet bestuursrecht: Algemene verordening gegevensbescherming: Uitvoeringswet algemene verordening gegevensbescherming: Wet op de loonbelasting 1964: Wet financiering sociale verzekeringen: Wet algemene bepalingen Burgerservicenummer: Archiefwet 1995: Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) Wet overheidspersoneel onde de werknemersverzekeringen Regeling Wet financiering sociale verzekeringen Wet op het financieel toezicht
Menselijke tussenkomst in de context van de Belastingdienst houdt in dat een bevoegde en deskundige medewerker een wezenlijke rol speelt in de besluitvorming. Bij de werking van het algoritme is altijd sprake van menselijke tussenkomst. Het is de medewerker van de Belastingdienst die de beslissing neemt of er contact wordt opgenomen met de werkgever.
De Algemene wet bestuursrecht (Awb) vereist dat het handelen van de overheid transparant en rechtmatig is. De Belastingdienst neemt bij de toepassing en ontwikkeling van algoritmen de algemene beginselen van behoorlijk bestuur in acht. In het algoritme worden gegevens gebruikt die zijn verzameld in het kader van verschillende belastingwetten. Zoals de AVG voorschrijft worden er niet meer gegevens gebruikt dan noodzakelijk. Deze wordt beoordeeld en zo nodig bijgesteld om te blijven voldoen aan wet- en regelgeving.
{vervolg 'Doel en impact'} De verzekeringsmaatschappij meldt de bekende eigenrisicodragers WGA bij de Belastingdienst. Het algoritme maakt een koppeling met de registratie bij de Belastingdienst door middel van naam en opgegeven fiscaal nummer. Als de door de verzekeringsmaatschappij gemelde eigenrisicodrager WGA, als eigenrisicodrager WGA bekend is bij de Belastingdienst, wordt dit teruggemeld aan de verzekeringsmaatschappij. In het geval dat de door verzekeringsmaatschappijen aangeleverde naam van de eigenrisicodrager WGA afwijkt van de registratie bij de Belastingdienst, zal de verzekeringsmaatschappij de naam in de administratie moeten aanpassen. Dit voorkomt mogelijke problemen bij een eventuele verhaalsmogelijkheid op de garant door UWV. Ook kan een werkgever tijdens het eigenrisicodragerschap WGA overstappen naar een andere verzekeringsmaatschappij (garant) zonder dat daarvoor toestemming van de Belastingdienst nodig is. De nieuwe garant zal een garantieverklaring afgeven en de oude garant zal de garantieverklaring intrekken. Het eigenrisicodragerschap WGA kan eindigen in de volgende situaties: op verzoek van de werkgever, het intrekken van de garantieverklaring door de verzekeringsmaatschappij bij eigenrisicodragerschap WGA, einde werkgeverschap, faillissement of schuldsanering. Als een werkgever geen eigenrisicodrager WGA (meer) is dan koppelt de Belastingdienst niets terug aan de verzekeringsmaatschappij. Op basis van de aanwijzingen uit het algoritme kan de behandelaar het signaal beoordelen. Het is de behandelaar van de Belastingdienst die uiteindelijk constateert of de bestandsvergelijking onjuistheden bevat. Als gevolg van de bestandsvergelijking hebben de Belastingdienst en de verzekeringsmaatschappij contact met elkaar over eventuele onjuistheden. Voordelen gebruik algoritme Het is van belang voor de werkgever, verzekeringsmaatschappij, Belastingdienst en UWV om te komen tot een juiste administratieve verwerking. Het algoritme kan een medewerker van de Belastingdienst daarbij ondersteunen. De beoordeling willen we zorgvuldig doen, efficiënter en eenvormiger.
Identificerende gegevens (LH-nummer, fiscaal nr) Relatiegegevens Loonheffingen Identificerende gegevens (o.a. naam, eigenrisicodragerschap voor WGA)
- Leverancier
- Het algoritme is door medewerkers van de Belastingdienst ontwikkeld en wordt ook intern onderhouden.
- Register-standaard
- v1.0